wtorek, 19 maja 2015

Parawan dwa w jednym. A vanity screen two in one.

               
          Parawan to zdecydowanie jeden z elementów, których nie powinno było zabraknąć w wiktoriańskiej alkowie. Nie brakuje ich w moim miniaturowym domku, nie mogło więc zabraknąć go również w sklepiku. Stary, drewniany, zużyty i... dwa w jednym...
           Przyznaję, że nie potrafiłam zdecydować, czy chciałabym postawić w sklepie parawan wytworny, pięknie zdobiony, czy może prosty, dla średniozamożnej rodziny. Na dwa osobne parawany nie ma miejsca więc... ostatecznie jedna strona ozdobiona została z większym przepychem, druga natomiast ma szary stonowany kolor i biedniejsze zdobienia. Gdy jedna strona parawanu znudzi mi się zawsze będę go mogła odwrócić. Moim faworytem jest jednak wersja uboższa. Pięknie widać na niej ubytki drewna spowodowane wieloletnią eksploatacją przedmiotu.
          Parawan wykonany jest z balsy i pomalowany akrylami. Zdobienia wycięte są z kolorowego papieru i naniesione na drewno techniką decoupage.
       Jak widać na zdjęciach, oprócz parawanu udało mi się wreszcie zamontować sklepowe insygnia. Teraz już nikt nie pomyli jego nazwy...

          A vanity scren was one of the elements that could not be lacking in Victorian interiors. There are some in my miniature house so there must be one in the Victorian shop, too. Old, wooden, used and... two in one.
            I couldn't make my mind whether I wanted a beautifully decorated screen or a simple one. There is not enought space in the shop to keep two different screens there so ... I decorated one side of the screen with more elaborate flower motive and the other side with simplier ornaments. When I get bored with one side I can always reverse it. I like the poorer version much more, though, as it  seems worn and used.
             The screen is made of balsa wood and painted with acrilics. The ornaments are cut out of paper sheets.
            As you may see in the photo, apart from the vanity screen, I have finally managed to fix the shop sign. No one will confuse its name anymore...




środa, 13 maja 2015

Pickwick na targowisku różności. Pickwick in the old curiosity shop.

         
               
               Jak pewnie zdążyliście się już domyślić, nazwę sklepiku z różnościami zaczerpnęłam z twórczości Dickensa. Jego książki przeczytałam w trzech językach i nigdy nie mam go dość. Przyznaję, że to właśnie dzięki niemu i Thomasowi Hardy, za czasów studiów,  narodziła się moja wielka miłość do brytyjskiej literatury klasycznej. A skoro Dickens to i jedna z jego znanych wiktoriańskich postaci, czyli Pickwick. To właśnie on urzekł mnie najbardziej i dlatego to jego postanowiłam uwiecznić  w moim sklepiku. W jaki sposób? Tworząc jego portret. Ostatnio pisałam o zakupionych ramkach. Wykorzystałam je właśnie do stworzenia obrazów do sklepiku oraz do wiktoriańskiego domku. Ramki są plastikowe, czego bardzo staram się unikać w miniaturach, ale nie wyglądają na takie i ładnie komponują się z pozostałymi sprzętami. Obrazy to fragmenty prawdziwych, wydrukowanych obrazów wiktoriańskich.
               Oprócz obrazów udało mi się zrobić również dwa stojące zegary kominkowe. Większy  z nich wykonany jest z tektury, natomiast mniejszy z modeliny. One również znalazły już swoje miejsce w sklepiku. W przyszłości chciałabym zrobić również działający zegar stojący, ale jeszcze nie czuję się gotowa na takie wyzwanie.




               As you have probably already guesses, the name of my shop comes from one of Charles Dickens's novel. I have read his books in three languages and I have never enough. It is thanks to him and Thomas Hardy that, during my studies at the university, I discovered my great love for the classic British literature. And if I mention  Dickens I must mention one of his most famous characters , Pickwick. I like the man and his adventurous life so much that I just had to immortalise him somehow in my shop. In what way? Creating his portrait. last time I wrote about the frames I had bought. I used them to this project. The frames are made of plastic, the material that I try to avoid in miniatures, but they are really nice and fit perfectly to the shop and the house. The paintings are printouts of pieces of real Victorian paintings.
             Apart from the paintings I have managed to create two miniature mantle clocks for the shop. The bigger one is made of cardboard and the smaller one is made of  Opla paste. In the future I would love to make a working longcase grandfather clock but ... I don't feel ready yet.

A tutaj możecie zajrzeć przez szparkę w ścianie do mojego wiktoriańskiego sklepiku, który powoli zaczyna się zapełniać.
And here you can take a look at the inside of my Victorian shop that I have started to furnish.



piątek, 8 maja 2015

Zakupy z drugiej ręki. Preloved items.

                 
           Wielokrotnie pisałam, że lubię "polować" na miniaturki. Jedni skaczą ze spadochronem, inni grają w kasynie, a mnie adrenaliny dostarczają udane zakupy.  Właśnie jakiś czas temu dokonałam kilku drobnych miniaturowych zakupów, których jeszcze nie prezentowałam. Pierwszym z nich jest tekturowe łóżko, które od razu wpadło mi w oko, gdyż cudownie wpisywało się w moją wizję pokoiku kucharki. Pani Obermaier też jest nim zachwycona. Nie będzie już musiała spać na siedząco oparta o stół. 
                   Razem z łóżkiem przyjechały do mnie sztućce i ramki. Z kupnem sztućców zanosiłam się już od dawna, ale żadne nie wydawały mi się wystarczająco delikatne. Aż tu pewnego dnia... same mnie znalazły. Przyznaję, że mimo iż są to tylko sztućce, dla mnie są prawdziwym skarbem. Póki co schowałam je do uchylonej szuflady w komodzie w jadalni chociaż zasługują na lepsze miejsce. Są przepiękne, bardzo dopracowane i eleganckie. Jak dowiedziałam się od poprzedniej właścicielki nabyte zostały we Francji i nigdy nie były używane, nawet do ekspozycji. Co do ramek... napiszę o nich następnym razem.


                    I jeszcze jeden przedmiot... biurko. Nie do końca potrafię określić do jakiej epoki powinnam je zaliczyć. Nóżki przypominają biurka ludwikowskie, ale nie jestem ekspertem w tej dziedzinie. W każdym razie mebelek wspaniale prezentuje się w sklepiku z różnościami. Powiedziałabym nawet, że jest jego perełką. I pomyśleć, że kosztował mnie tylko równowartość dużej paczki kawy...
                 
                          I have already written it a lot of times... I like "hunting" for miniatures. Some people like parachuting, others like casino games and I get my portion of adrenaline while shopping.  Some time ago I purchased a few items that I haven't shown here yet. The first one is a cardboard bed.  As soon as I saw it I wanted to have it. It was just perfect for my cook. Mrs Obermeier is delighted with it, too. Now she won't have to sleep on the chair and leaned agains the table.
                            Together with the bed a set of miniature cutlery and some frames arrived to me. I am going to tell you about the frames the next time. The cutlery set, instead, is a real masterpiece. I just adore it and I treasure it. All the pieces are extremely well done. The previous owner informed me that the set had been bought in France and was not even taken out of the box. For the time being, I put it into one of the drawers in the dining room but it definitely deserves a better place.
                            And then there is a desk. I am not sure about its style. I am not an expert but it looks like Louis XV's furniture. At least, the legs. The desk fits perfectly into the Victorian curiosity shop. I wouls say it has become its best piece. Immagine that it cost more or less like a big packet of coffee.


poniedziałek, 4 maja 2015

I jeszcze więcej tektury... And some more cardboard...



                                                     
   
     Dokładnie tak! W moim miniaturowym domku zagościło jeszcze więcej tektury. Zaczęło się od mebelków do pokoiku dziecinnego, ale ... wśród tylu cudowności trudno zachować zimne nerwy... i kupować z rozsądkiem. Tak więc oprócz łóżeczka i krzesełka, które pokazywałam poprzednio, w moje ręce dostała się również klatka dla ptaków i konik na biegunach. One również wykonane są z tektury.
        Jeśli chodzi o klatkę to przyznaję, że początkowo byłam nią absolutnie zafascynowana, ale po krótkim namyśle zaczęły nachodzić mnie wątpliwości co do jej rozmiarów. Wiktorianie lubili przesadę i przepych, to fakt, ale czy ogromna klatka dla ptaków w miejskim domu to nie za dużo? Ależ skąd! Klatkę pomalowałam na srebrno i ustawiłam w pomieszczeniu obok biblioteki. Trochę ją obniżyłam, gdyż w oryginalnym rozmiarze haczyła o lampę zawieszoną na suficie. Może za kilka lat wymienię ją na taką prawdziwą drucianą klatkę, ale póki co, musi wystarczyć papierowa imitacja.

           Konik natomiast był moim marzeniem. Chyba każdy z nas
dosiadał w dzieciństwie konia na biegunach. Pamiętam, że mój był brązowy i wyglądał bardziej na konia pociągowego niż na rumaka. Wiktoriańskie konie na biegunach były natomiast szare i pięknie zdobione. Stąd też i kolor mojego miniaturowego konika. Pomalowałam go akrylami i ustawiłam w pokoiku dziecinnym, w którym zaczyna już robić się ciasno. Póki co, konika na biegunach dosiada pluszowy miś, który uczestniczy w wojnie domowej dzielnie trwając przy boku swojego kilkuletniego właściciela.

        Yes! That's true! Some more cardboard items have found their place in my miniature dollhouse. It all started with just a piece of furniture for the nursery but... looking at all that beautiful staff in the shop it was not possible to buy just one or two things... So, apart from the bed and the feeding chair that you've already seen there are two more items - a birdcage and a rocking horse.
     
       As far as the birdcage is concerned, at the beginning, when I got it,  I was absolutely fascinated with it but after a while I started to think about its dimension. It was huge. The Victorians loved splendour and expensive objects in their houses but... wasn't an enormous birdcage too much even for them? Not at all! I painted the cage with silver acrilics but I had to lowered it a bit as , in its original size, it was touching the ceiling lamp. I would love to replace it with a real wire cage one day but ,for the time being, I am happy with what I have.
       When it comes to the horse, it was my dream. I think everyone used to play with a rocking horse in childhood. I remember mine... it was brown and seemed more like a cart horse than like a steed. Victorian rocking horses were grey and beautifully decorated. That's why I painted my miniature horse grey. I placed it in the nursery. It is getting quite crowded. At the moment one of the teddy bears is mounting the horse. They are taking part in a "room war".



wtorek, 28 kwietnia 2015

Kartonowe mebelki. Cardboard furniture.

               
        Wiosna w pełni... za oknem zielono, w ogrodzie setki stokrotek, ćwierkające ptaki, cudowny zapach świeżo skoszonej trawy... i jak tu myśleć o miniaturkach...  A jednak!
       Jakiś czas temu zakupiłam w jednym ze sklepów internetowych kartonowe wycinanki do tak zwanych "eksplodujących kartek". Zakup w ciemno, gdyż nie byłam pewna ani jakości ani dokładnych wymiarów nabytych przedmiotów. W weekend znalazłam wreszcie chwilkę, aby dokładnie przyjrzeć się ów wycinankom i poskładać je w całość. Muszę przyznać, że mile mnie zaskoczyły. Tektura o grubości 1,2mm cięta jest bardzo dokładnie za pomocą lasera. Na pierwszy ogień poszły łóżeczko i krzesełko do karmienia. Obydwa przedmioty nadają się raczej na zabawki do pokoiku dziecinnego, a nie pełnowymiarowe mebelki i z tą właśnie myślą zostały przeze mnie zakupione.


                 Obydwa przedmioty pomalowałam mieszanką brązowej farby olejnej i białego akrylu. Taki eksperyment. Wyszło całkiem dobrze. Przyznam, że mebelki spodobały mi się do tego stopnia, że planuję zakup drugiego kompletu do wiktoriańskiego sklepiku, bo chociaż  przeznaczeniem pierwszego zestawu jest pokoik dziecięcy to ich ekspozycja przed sklepem też bardzo przypadła mi do gustu.

               Spring in full bloom... it's so green outside... hundreds of daises in the garden, some birds singing, the smell of freshly cut grass... it's really hard to think about miniatures... But... Some time ago I purchased in one of the internet shops so called 3D cardboard puzzle models used for "exploding wishing cards" and , finally, last weekend I managed to open them and take a better look at them. I was really surprised because they are really well made. The 1,2mm thick cardboard is cut out using laser. The first two objects I decided to assemble were a toddler bed and an infant feeding chair. They are not full size 1:12 scale objects. They are much smaller and may be used as toy - furniture.
           

       Both items have been painted with a mixure of brown oil paint and white acrilic paint. An experiment, I admit, but I am pleased with the result. I must say that I like both pieces so much that I am going to buy another set and place it in front of the Victorian shop. The set you see in the photos is going to remain in the nursery...at least for now.

środa, 15 kwietnia 2015

Od skrzynki po winie do wiktoriańskiego sklepiku.... From a wine box to a Victorian shop...

             
      Koniec! Dachówki i komin są już na swoim miejscu. Marzą mi się jeszcze rynny, ale o nich pomyślę za jakiś czas. Właściwie już o nich myślę, ale nie wiem jeszcze jak się za nie zabrać. Ogólnie jednak budowę sklepiku uważam za zakończoną. Teraz muszę skupić się na jego wyposażeniu. 
              Póki co jednak, kilka słów o dachu. Dachówki wykonałam sama z tektury, pokryłam tynkiem do drewna i pomalowałam akrylami. Chciałam, żeby przypominały łupek. Mam nadzieję, że udało mi się to chociaż po części. Komin wykonany jest z drewna, pokryty tynkiem i pomalowany suchymi pastelami. Pokusiłam się nawet o aluminiowe wykończenia. 


              That's it! The roof is finished. I have been thinking about the gutters, too, but ... I don't know how to do them for now... I will think about them later. Generally, the shop is finished. Now I have to furnish it and equip it with all kinds of used objects.
              Now some words about the roof. The tiles are made of cardboard, plastered with stucco and painted with acrilics. I wanted them to imitate slate. The chimney is made of wood, plastered and painted with dry pastels. There are some aluminium decorations, too.








I pomyślcie, że wszystko zaczęło się od tej małej skrzyneczki po winie. And think that it all started from this little wine box...


czwartek, 9 kwietnia 2015

Strych. An attic.

             

      Przyszła wiosna a wraz z nią długie spacery, zabawy z dziećmi na świeżym powietrzu i... mniej czasu na miniaturki. Nie oznacza to jednak, że zupełnie próżnuję. W ostatnich dniach swoją miniaturkową aktywność skupiłam głównie na sklepiku. Powstała nadstawka - strych ze skośnym dachem. Ściany oczywiście obdrapane. A dach? Już prawie skończony. Muszę wyprodukować ostatnie dachówki i będę mogła pokazać go światu. Póki co nadstawka nie jest jeszcze przymocowana na stałe do sklepiku i przyznaję, że  nie jestem pewna, czy to zrobię. Taka "luźna" nadstawka może mieć swój urok. Kiedy  znudzi mi się stromy dach schowam nadstawkę do szafy.
            Przednia strona nadstawki, czyli skośna część dachu, umocowana jest na zawiasach i jest otwierana. Dzięki temu pod dachem znajdzie się miejsce na dodatkowe starocie. 

             

               Spring has finally arrived ... and with the spring more time for long walks and games in the fresh air with my children and .... less time for miniatures. But it doesn't mean I don't do anything. Last few days I my miniature works were concentrated on the shop. I built an attic with a slanted roof. The walls are scratched. And the roof? It is almost finished. I have to "produce" the last tiles and I will be able to show it to the world. For the time being the attic is not fixed to the shop and, actually, I hestitate whether to do it or not. There is one reason for not doing it. If, one day, I get bored of the roof, I can always take it off and hide it in my wardrobe.
                  The slanted part of the roof is fixed with two hinges and the roof opens. In this way I have some more space for some more old staff for the shop.



poniedziałek, 30 marca 2015

Wiktoriański wózek dziecinny. A Victorian baby pram.


      Jak  pisałam w poprzednim poście, niedawno zakupiłam dwie lalki, mamę i córkę w wózku, które w brutalny sposób zostały przeze mnie rozdzielone. Córka trafiła do nowej kołyski w pokoju dziecinnym, matka do pokoju kucharki a wózek? Wózek został. Niezbyt ładny, trochę niewymiarowy, stary i taki... niezbyt pasujący do domku. Jednak wyrzucać miniaturkę to grzech, więc należało wózek przerobić. Trochę tektury, podszewka ze starej marynarki męża, trochę beżowego tiulu, koła od starego wózka i oto on ... nowy - stary wiktoriański wózek dziecinny.




         Przyznam nieskromnie, że wózek bardzo mi się podoba. Jest taki, o jakim marzyłam. Niestety firmowe miniaturowe wózki sporo kosztują, mój nie jest może profesjonalny, ale prezentuje się całkiem dobrze. Wszystkie elementy są ze sobą zszyte ręcznie, dzięki czemu nie musze się martwić, że wózek rozpadnie się.

          Docelowym miejscem dla wózka jest sklepik ze starociami. Niestety korytarz przy wejściu do wiktoriańskiego domku jest zbyt ciasny bym mogła trzymać w nim tak duży przedmiot.


        As I wrote in my previous post last week, some time ago I bought two dolls, a mother and a daughter in a pram. They have been separated by me in a "brutal" way. The daughter has been placed into the cradle and the mother is still waiting for the decision about her future. And the pram? What about the pram? Well, I didn't like it. It was not nice, it was not much in scale and it didn't match the rest of my Victorian staff. But I couldn't get rid of a miniature. It is almost a sin. So I decided to create a new one using the old iron wheels. Some cardboard, some old fabrics and.... here it is... a new - old Victorian baby pram. 
         I must say that I like my new pram very much. It is as I wanted it to be - romantic, nostalgic.... Victorian! All the elements of the pram are sewn together so it is quite solid. In the future it is going to be placed in the Victorian shop.





środa, 25 marca 2015

Dwie kołyski. Two cradles.

               
       
           Tak to już jest, że dzieci czasem pojawiają się na świecie przez przypadek. Dobrze, że w moim przypadku mowa tylko o miniaturkach, ale jakby nie było, wpadka miała miejsce. Zupełnie "niechcianie" jednego dnia stałam się posiadaczką dwóch identycznych kołysek. Powiedzieć, że nie byłam nimi zachwycona, to za mało. Nie były zupełnie w moim stylu i nijak nie pasowały do mojej wizji domku. Poza tym, poza dwójką kilkuletnich miniaturowych dzieci nie przewidywałam już więcej maluchów w pokoiku dziecinnym. Los jednak zarządził inaczej...


                 Jedną z kołysek pomalowałam na biało, zmieniłam materac na ręcznie robiony mięciutki
kocyk, kotarę na ręcznie wyszywaną firankę i gotowe! Tak się złożyło, że kilka dni temu kupiłam dwie lalki - mamę i malutką córkę. Córka okazała się idealna do kołyski, a mama... no cóż, póki co, czeka w pokoju kucharki na dalszy rozwój sytuacji...
                 Druga kołyska znalazła swoje miejsce w sklepiku ze starociami. Obdrapałam z niej trochę farby, żeby wyglądała na starą i zużytą, a przede wszystkim, żeby pozbyć się namalowanych na niej kwiatów. Teraz służy jako pojemnik do przechowywania starych obrazów. Nie jestem jednak przekonana co do jej wyglądu... może przemaluję ją na ciemny brąz...
             
               



                     It sometimes happens that children "appear in the world by accident". It has happened to me, too. Fortunately, only in my miniature world... Involuntarily I have become an owner of two identical cradles. Saying that I didn't like them is not enough... I wasn't able to find a place in my house for them... they just didn't fit in my vision of the miniature Victorian house I possess. What's more, I didn't want any more children in the nursery... It seems that the miniature fate has changed my plans...
                 
               I painted one of the cradles white, exchanged the mattress for a comfy wooly blanket, a synthetic curtain for a hand-decorated curtain and here it is! A few days ago I bought two dolls, too, a mum and a little daughter. The daughter is just perfect for the cradle... and the mum... well, for the time being, the poor woman is waiting in the cook's room... We'll see what will happen with her.
                   The second cradle has been placed in the old curiosity shop. I have removed some white paint from the surface, mostly to make it seem older and to get rid of flowers painted on the cradle. It serves as a container for old paintings... I am not sure about the color of the cradle, though. Maybe I will paint it brown...






czwartek, 19 marca 2015

Chodnik. The pavement.

                 
          Pamiętacie takie oto słowa piosenki ..."mój jest ten kawałek podłogi..."? Właśnie nucę ją sobie pod nosem, ale zamiast o podłodze śpiewam o chodniku. Wreszcie udało mi się skończyć coś, do czego od kilku miesięcy nie miałam odwagi się zabrać. Zmobilizowali mnie goście, którzy przyjeżdżaja w ten weekend. Nie mogłam przecież zaprezentowac im mojej miniaturowej posiadłości z wystającymi ostraszającymi deskami służącymi za podstawę ulicy. Tak więc ulicę, a raczej chodnik należało skończyć. Brakuje jeszcze płotu, schodów do wejścia dla służby i ulicznych latarenek, ale całość już teraz wygląda o niebo lepiej.
              Chodnik wykonany jest z drewna, pokryty szpachlą oraz setkami kamieni ręcznie wyciętych z wytłoczek od jajek. Samo przyklejanie kamyczków zajęło mi trzy wieczory,bo murek ma wymiary 100 x 20 x 10 cm. 

                     There is a Polish song with words "this piece of the floor is mine"... I am murmuring it now and changing the word floor into pavement. Finally! I have finished it! I am going to have visitors this weekend and I just couldn't show them my miniature mansion with naked desks imitating a piece of the street in front of the house. There is still no fence, no staris leading to the entrance door for the staff and no street lanters but it already looks much better than before.
The pavement is made of wood, plastered and covered with hundreds of little "stones" cut out of egg boxes. Covering the structure with the stones took me three evening as it is 100 x 20 x 10 cm.