wtorek, 10 marca 2015

Tarty jagodowe. Berry pies.

         
      Wczoraj było o torbach, a dziś wracam ze słodkościami. Tak na szybko. Tarty jagodowe zrobione są z modeliny DAS. Właściwie trudno nazwać ją modeliną, bo jest to coś pomiędzy gliną a masą papierową. Co by to nie było jednak, ważne że się słucha. Wieczorem miałąm ochotę na słodkie więc.... usiadłam i ulepiłam. Niekaloryczne, a jakie efektowne i apetyczne. Trzeba tylko pamiętać, by nie zjeść.


        
    Yesterday I wrote about the leather bags, today I come with berry pies. The pies are made of DAS clay. Well, to tell the truth it is something between the clay and paper mache. The important thing is that it is "obedient". Yesterday evening I wanted something sweet so... I sat down and I made some goodies. Without calories but seem delicious. You just have to remember not to eat it.











poniedziałek, 9 marca 2015

Skórzane torby. Leather bags.

             
      Dziś ciąg dalszy skutków ubocznych sprzątania... skórzane wiktoriańskie torby i tornistry. Wyrzucając z szaf stare ubrania natrafiłam na czarną skórzaną saszetkę męża. Na pytanie co z nią zrobić usłyszałam : pozszywaj dziury w kieszeniach albo wyrzuć.  Hmmmm... Jak myślicie, którą opcję wybrałam? Nie pozszywałam, nie wyrzuciłam, ale zabrałam się do miniaturzenia. Rezultat - trzy wiktoriańskie tornistry, torba lekarska i torba podróżna. Na więcej nie było czasu, ale do wykorzystania została mi jeszcze jedna strona saszetki. Może zrobię z niej skórzany fotel do biblioteki?
               Co do toreb, to technika tworzenia mieszana - trochę klejenia, trochę szycia. Zdecydowanie nie polecam szycia grubej skóry bez naparstka. Moje palce jeszcze cierpią. 

              Today I'm going to tell you about another of side effects of cleaning my house... leather Victorian bags. Clearing one of our wardrobes I found my husband's black leather bag. He used to keep his documents there. Having asked what to do with it I heard: mend the holes in the pockets or throw it away. What did I do? I didn't mend it, I didn't throw it away... I started to "miniaturize" it. The result - three Victorian schoolbags, a doctor's bad and a journey bag. There was no time to create more but I still have a part of the bag to use. Well, maybe I will make an armchair.
            The bags are gkued and sewn. I don't recommend sewing thick leather without a thimble. My fingers have been suffering...




środa, 4 marca 2015

Co wyniknęło z porządków... The result of cleaning...

           

       Porządki... Chociaż lubię mieć w domu czysto to  nie mogę powiedzieć, że jestem wielką zwolenniczką częstego opróżniania szaf i szuflad. No ale skoro trzeba to trzeba. A jakie wyniknęły z tego konsekwencje? Nowe obrazy do domku i sklepiku....

            Robiąc porządki w jednej z przepastnych szuflad znalazłam pudełko od mojego telefonu komórkowego. Pudełko jak pudełko, ale widziałam w nim potencjał. Duże, z grubej tektury, zadrukowane tylko po jednej stronie... nie mogłam go przecież wyrzucić. No i przyszły mi na myśl obrazy, eleganckie w złotych ramkach. Trudno w to uwierzyć, ale wykonanie ich zajęło mi aż trzy wieczory. Stwierdzam jednak, że warto było bo jestem z nich naprawdę bardzo zadowolona. 
            Ramy wycięte z tektury pociągnęłam kilka razy złotym akrylem. Obrazy, które imitować mają rysunki i akwarele to w większości dzieła mojej ulubionej ilustratorki Kate Greenaway znalezione w internecie i pomniejszone.

            Cleaning... Although I like keeping my house clean I cannot say that I am a great enthusiast of
emptying and clearing my wardrobes and drawers very often. But sometimes I just have to. What are the consequences of the last cleaning? New paintings for the Victorian house and for the shop.
           Emptying one of my huge drawers I found an old box. It was the packaging of my mobile phone. Just a box but I saw some resources in it. Thick cardboard, printed just on one side... I could not just throw it away. And then I thought about paintings, elegant ones with golden frames. It is hard to believe but it took me three evenings to make them.  However, I am really satisfied with them.
           The frames are cut off cardboard and painted with gold acrilic. The pictures that imitate drawings and watercolour paintings are mostly miniatures of works of my favourite book illustrator Kate Greenaway found in the internet.







sobota, 28 lutego 2015

Książki, książki i jeszcze raz książki. Books, books, books.

             
   

         Nadszedł czas, aby pomysleć o zapełnieniu półek w miniaturowym sklepie. Co prawda dach sklepu jeszcze nie jest gotowy, ale witryny jak najbardziej. Na pierwszy ogień poszły książki. Wszystkie otwierane, dwustronnie drukowane i z oryginalną zawartością. Niektóre postarzyłam herbatą i pastelami, inne wyglądają jak nowe.

       To nie pierwsza moja przygoda z książkami i zdecydowanie nie ostatnia. Półek w sklepie jest przecież sporo. No i przyznaję, że miniaturowe książki wciągnęły mnie tak samo, jak te pełnowymiarowe. Z tą może różnicą, że te malutkie ciężko przeczytać.





             The time has come to think about filling the shelves in my miniature shop. Well, the roof of the shop is not finished yet but the shop windows are ready. The first items I decided to create are books. They all open, they are printed on both sides and they have the original content. Some of them have been oldened, others look like new ones.

             It's not my first adventure with books and surely not the last one. There are so many shelves in the shop! And I admit that I love the miniature books almost as much as I like the real size ones. The only difference is that it is quite difficult to read the miniature pages.




A to książki, które wykonałam już dość dawno do dziecinnego pokoju w wiktoriańskiej kamienicy. 
And here are the books that I made long time ago to my VIctorian nursery.




poniedziałek, 23 lutego 2015

Blachy do pieczenia. Cake baking tins.

       
      Odkąd podarowałam kucharce "Wiadomości kryminalne" mieszkańcy wiktoriańskiego domku głodują. Zamiast gotować kucharka spędza całe godziny na czytaniu artykułów o Kubie Rozpruwaczu i innych przestępcach. Oby nie wyniknęło z tego nic złego... Aby więc zagonić panią Obermaier do pracy zrobiłam dla niej blachy do pieczenia. Może one przywrócą jej kulinarną wenę twórczą.

          Blachy wykonane są z wieczka od opakowania po kawie zbożowej. Pozostałe przedmioty są również mojej produkcji, ale są to starsze "dzieła".

         Since I gave 'Police News' to my cook the inhabitants of the Victorian house have been
starving. Instead of cooking, Mrs. Obermaier spends hours reading about Jack the Ripper and other criminals. I hope it won't finish badly. So, to make the cook cook I have prepared some cake baking tins for her. Well, maybe they will bring her some new "professional" ideas.
         The tins are made of an aluminium coffee container cover. All the other things visible in the photos are made by me too, but they are my older pieces.





poniedziałek, 16 lutego 2015

Prywatne życie kucharki. The cook's private life.

                 
    Wiktoriańska kucharka... no cóż, jej życie zdecydowanie nie należało do najłatwiejszych. Cały dzień przy fajerkach, aby zaspokoić wszystkie zachcianki państwa domu. Siekanie, faszerowanie, pieczenie, szorowanie. Na szczęście po wielogodzinnym wysiłku nadchodził wreszcie czas odpoczynku. Co robiły kucharki wieczorową porą? Popatrzcie co robi moja.


              Pani Obermaier, bo tak postanowiłam ją nazwać, prowadzi całkiem ciekawe życie prywatne. Jest wierną czytelniczką "Wiadomości policyjnych", znanego wiktoriańskiego  tygodnika kryminalnego, robi na drutach i prowadzi potajemną korespondencję ze swoim ukochanym, owdowiałym  rzeźnikiem. Na stole w jej pokoju (który w przyszłości będzie dzieliła ze służącą) stoją dwa pięknie oprawione portrety. Kogo przedstawiają? To wie tylko kucharka. Kalendarz, który być może służy do planowania potajemnych spotkań oraz typowe wiktoriańskie okulary w okrągłych oprawkach.

              Wszystkie przedmioty należące do kucharki wykonałam własnoręcznie. Kalendarz, portrety, gazeta i listy to kopie prawdziwych wiktoriańskich egzemplarzy znalezionych w internecie i przystosowanych do potrzeb sytuacji. Także koszyk i kłębki wełny zwijałam osobiście. Przyznaję, że przerobienie pięciu rzędów oczek na dwóch cerówkach  przyprawiło mnie prawie o załamanie nerwowe... Kwiatek i okulary to także moja twórczość. Mam nadzieję, że pani Obermaier będzie zadowolona.



         A Victorian cook... her life was not an easy one. She was spending whole days by the range fulfilling all the culinary requests of the masters. Chopping, cutting, stuffing, scrubbing... Fortunately, after many hours of work, time for rest finally arrived. What did Victorian cooks do in the late evening? Look what my miniature cook does.


            Mrs. Obermaier, as I call her, conducts quite interesting private life. She is a faithful reader of Police News, a famous Victorian crime magazine, she knits and secretly exchanges letters with her beloved, widowed butcher. On the table in her room (that she will share with the maid in the future) there are two beautifully framed portraits. Who are the people in the portraits? That's one of the cook's secret. Then there is a calendar that may serve her to plan the dates with the butcher and typical Victorian glasses.  
            All the items I made myself. The calendar, the letters, the magazine and the portraits are the exact copies of real items found in the internet. The wool balls and the basket are made by me, too. I admit that trying to knit with two needles I have almost got a nervous breakdown. I hope that the cook will be happy with the items.



wtorek, 10 lutego 2015

Skarby babci Leoni. Grandmum Leonia's treasures.

           
        Wczoraj przytrafiła mi się wspaniała rzecz, a komu o niej opowiedzieć jeśli nie wam? Moja teściowa przywiozła mi wielka torbę koronek ręcznie robionych przez jej babcię. Po to oczywiście, by przyozdobić nimi mój wiktoriański domek. Ów koronki to prawdziwy skarb, maja ponad siedemdziesiąt lat. Niektóre były kilkumetrowe, do ozdoby firan, inne do sukienek, oprócz tego kilka serwet, ale udało mi się znaleźć również kilka malusieńkich egzemplarzy. Od razu przystąpiłam do działania. Popatrzcie. Moim zdaniem domek wygląda teraz zdecydowanie przytulniej i cieplej..

              Yesterday an amazing thing happened to me. My mother - in -law brought to my house an
enormous bag full of beautifully handmade by her grandmother pieces of lace. She brought it to me to decorate the Victorian dollhouse. All the pieces of lace are real treasures. They are more than seventy years old. Some of them were very long, for curtains, others were made to decorate dresses, then some pieces of table - linen but I have managed to find some really small pieces, too. Just look! I think the house seems much more comfortable and warm now.

A tu już koronki "w akcji". And here the pieces of lace "at work".








sobota, 7 lutego 2015

Malwa. A hollyhock.

                   
          

            Po różach dla pani wiktoriańskiej kamienicy jakoś nie mogę rozstać się z kwiatami. Chyba to tęsknota za wiosną tak na mnie działa. Zabrałam się więc do tworzenia nowej rośliny. Tym razem to malwa. Właściwie sama nie wiem dlaczego właśnie malwa... może dlatego, że kojarzy mi się z cudownym dzieciństwem na wsi. Kolor żółty,bo właśnie taki papier miałam pod ręką. Następna będzie różowa. Przyznaję, że pracy było sporo bo każdy kwiatek lepiłam  z czterech wycinanych ręcznie płatków, każdy listek wycinałam i malowałam akrylami. Ale chyba było warto. Mi i pani Higgins malwa bardzo przypadła do gustu.




                        After the roses for the lady from the Victorian house I cannot forget about flowers. I suppose I miss the spring. So... I decided to create another plant. This time I chose to make a hollyhock. Why? Actually, I am not sure... maybe because it remembers me my happy childhood in the countryside. It is yellow because it was the only paper I got at home. The next one is going to be pink. It required a lot of work, each flower is handmade by joining together four handcut petals, every single leaf is also handcut and painted with acrilics. But I think it was worth working so hard. I like my  hollyhock very much and so does Mrs. Higgins.



Tak wyglądał początek... At the beginning...



A tu już gotowa malwa pod troskliwym okiem pani Higgins. Póki co nie zdecydowałam jeszcze o przeznaczeniu rośliny, więc pani Higgins ma nadzieję, że malwa trafi do jej ogrodu. Ogrodu, którego nie ma i jeszcze długo nie będzie ( z braku miejsca i czasu).

Ang here is the finished hollyhock cared for by Mrs. Higgins. I havent' d decided what to do with the plant yes, so Mrs, Higgins hopes it will be put in her garden. The garden that does not exist yet and won't exist for few next years (mostly because of lack of time and space).