Remont w pralni. Some changes in the scullery.

                       

              Czasem tak już mam... otwieram mój domek, spoglądam na któreś z pomieszczeń i ... I pierwsze co przechodzi mi przez myśl to to, że przecież TO zupełnie nie pasuje do wyglądu pomieszczenia, do stylu domku, zakłóca moją równowagę estetyczną. I natychmiast należy TO z domku usunąć. TO może okazać się krzesłem, stoliczkiem, kwiatkiem z papieru, mało udanym wazonikiem z modeliny, czymkolwiek... Tym razem padło na "pralkę". Pierwszą "pralkę" wymurowałam z masy DAS jakieś cztery lata temu. Byłam z niej wtedy bardzo dumna. Wtedy! Teraz już nie. Z upływem czasu konstrukcja z DAS przeszkadzała mi w domku tak bardzo, że usunęłam ją stamtąd. No, ale jak to tak? Lalki zaczęły się skarżyć, że muszą chodzić w brudnych sukienkach, że ręczniki czas najwyższy wygotować, że w kuchni już tylko same zatłuszczone ścierki zostały... Zrobiłam im więc nową pralkę. Z tektury. Boki otynkowałam i wyskrobałam wykałaczką cegły ( w mokrym tynku). Następnie całośc pomalowałam akrylami. Teraz ów pralka wpasowuje się w całość domku.

                          Przy okazji prac remontowych w pralni zmieniła się również podłoga. Wcześniej było na bogato, ale piękne niebieskie płytki na podłodze w najbrudniejszym pomieszczeniu w całej kamienicy... to chyba jedynie w pałacu Buckingham... W pralni pojawiły się więc nowe tekturowe płytki. Zniszczone, brudne, ale fantastycznie realistyczne. Tak! Teraz mogę powiedzieć, że lubię moją pralnię!

                       Sometimes it happens like this to me... I open my dollhouse and start looking at the rooms. And... And suddenly a thought crosses my mind that IT doesn't fit to the rest of the room, to the dollhouse style. And IT must be removed immediately. IT may turn out to be a chair, a table, a plant made of cardboard or a vase made of polymer clay. IT may be anything. This time IT was the scullery and the "old washing boiler" (I am not sure how I should call it). The first structure with the boiler was made of DAS about four years ago. I was very proud of it at that time. However, as the time was passing by, I liked the boiler less and less. Finally, I decided to remove it from the house. The dolls were not very happy. They started to grumble about dirty clothes, stained towels and napkins... I had no choice. I made a new "washing structure" of cardboard. I plastered it and painted with acrilics. Now it looks much better. The floor tiles in the scullery have been changed, too. They are no more beautiful and clean but used, dirty and realistic. Yes! Now I can say I do like the scullery in my dollhouse.

                       

Rośliny zwisające. Hanging plants.

             

          Rośliny... Podobno dom bez roślin nie jest prawdziwym domem. Podobno, bo w moim domu roślin brak. Dbają o to moje dzieci, które skutecznie uniemożliwiają mi posiadanie jakiejkolwiek, nawet najmniejszej domowej roślinki. Pomaga im w tym kot. W rezultacie wszystko, co jakimś cudem przeżyje inwazję małych rączek i kocich zębów, ląduje na balkonie. Żadnej zieleni w pokojach. Domek dla lalek jednak to co innego. Tam takie historie się nie zdarzają...

               Jakiś czas temu zamarzyły mi się do domku rośliny zwisające. Chciałam "uzielenić" trochę moją kamienicę. Cóż za szaleńczy pomysł! Rośliny o nieznanej nazwie lepiłam kilka dni. Mozolnie formowałam z modeliny każdy listek, następnie malowałam go akrylami i przyklejałam do gałązki. Powstały cztery rośliny. Dla dwóch zrobiłam nawet kwietniki metodą macrame. Nie powiem, całość nie wyszła najgorzej i przydałoby się zrobić jeszcze kilka kolejnych roślinek, żeby domek zazielenił się naprawdę. Tylko kto je zrobi? Bo ja na myśl o lepieniu kolejnych czterystu listków dostaję gęsiej skórki...

             Plants... Somebody told me that a home without plants is not a home. Well, I am not sure about that as in my apartment there are no plants. My children do their best to destroy them immediately. And there is my cat that helps them, too. As a result, all the green living things that, in some miraculous way, survive the invasion of small hands and cat's teeth, finish in the balcony. No green plants in the rooms. My dollhouse is a different story... There is no place for little hands...

            Some time ago I thought of making some hangings plants. I wanted to make my house greener. What a mad idea! I spent a few days modelling single leaves of polymer clay, then I painted them with acrilics and I glued them to the twigs. I made four plants. I should make much more but I don't feel like modelling another four hundred microscopic leaves.  

Szydełkowe poduszki. Crochet cushions.

             

             Od dawna z zazdrością spoglądałam na szydełkowe poczynania moich koleżanek. A im więcej patrzyłam, tym bardziej i mi marzyło się zrobić coś ładnego, a do tego miniaturowego. Niestety do tej pory moim największym osiągnięciem były szalik i dwie czapki. Cóż... Widać musiałam dojrzeć. Kilka dni temu usiadłam z szydełkiem w dłoni i postanowiłam, że nie odpuszczę. Walka trwała tydzień. Szydełkowałam, prułam i zaczynałam od nowa. I tak przez siedem dni. Ostatecznie wygrałam z szydełkiem 2:0 i powstały dwie poduszeczki. Obie robione z nici bawełnianej na szydełku 0,5 mm. Do ideału wiele im brakuje, ale jestem z nich dumna mimo wszystko. Niestety tak już mam, że w swoich pracach widzę wszystkie możliwe niedociągnięcia i bardzo mnie one drażnią. Postanowiłam więc, że muszę się podszkolić i próbować dalej. Kolejna walka to jeszcze cięższy przeciwnik - szydełko 0,4 mm. Marzy mi się kocyk... Kto wie ile czasu zajmie mi jego zrobienie. Może do zimy zdążę.

             I had been watching my friends and their crochet works for a long time. And more I watched more I wanted to crochet something by myself. Something beautiful and miniature. Unfortunately, I hadn't been very successful, I managed to crochet two hats and a scarf. Well... I suppose I had to give me some time to work it out. A few days ago I just sat and decided that I would not give up! Not this time! The fight was hard and it lasted a week. I was starting my work, then destroying it and then starting again. For seven days. Finally, I won with the crochet hook! 2:0! I made two pillows. Both are made using 0,5 mm crochet hook and a cotton thread. I know they are not perfect. I see imperfections in every single work of mine. However, I feel proud. I managed to crochet them by myself! I need to make some more practice and then... another fight. A 0,4 mm crochet hook is waiting for me. I would like to crochet a blanket. Who knows how long it will take me to complete it... I haven't even started!

Skórzane torebki. Leather bags.

               

                     Niedawno dostałam od znajomej małe skrawki kolorowych skórek. Mięciutkie, delikatne, w sam raz na miniaturowe buty i torebki. Powstał jednak problem... Czy wiktoriańskie damy nosiły skórzane torebki? I jakich były one rozmiarów? Odpowiedź na pierwsze pytanie brzmi: tak. Nosiły. Niestety ów torebki  były tak niewielkie, że nie byłam w stanie odtworzyć ich w miniaturze... a przynajmniej nie na zadowalającym mnie poziomie. Jednak myśl o torebkach nie dawała mi spokoju. Wszystko za sprawą intensywnie pomarańczowej skórki, która "wołała" mnie za każdym razem, gdy na nią spojrzałam. Cóż było robić? Usiadłam i uszyłam. Dwie sztuki. Namęczyłam się przy tym, bo trudno jest szyć ręcznie skórę bez naparstka. A z naparstkiem szyć nie umiem. Uszyłam dla samej radości tworzenia, bo torebki są współczesne, a moje lalki w takich nie gustują. Za to lalki koleżanek... mam nadzieję, że będą zadowolone.

              Not so long ago my friend gave me some little pieces of leather in different colours. Soft and delicate... they were perfect for miniature shoes and bags. But... Did Victorian ladies wear leather bags? And how big were they? Well... The answer is: yes. Yes, they did. They wore leather bags but they were rather small what caused me a great problem. I was not able to create a Victorian lady handbag thay would satisfy me. But then there was that piece of intense orange leather... I heard it calling to me every time I looked at it. What was I supposed to do? I sat and I handsewed two bags of it. It was not an easy task to sew leather without a thimble. Unfortunately, I am not able to sew with a timble on one of my fingers. It makes me nervous... However, I made the bags for the pure joy of creating because they are rather modern bags and my Victorian dolls don't like them. But the dolls of my friends... I do hope they will enjoy my bags.

Edward i Eleanor.

                

     Od samego przyjazdu do wiktoriańskiej posiadłości  Charlotte  narzekała, że brakuje jej męża. No cóż, tak to już jest jeśli ktoś pracuje jako lekarz wojskowy na terenie kolonii brytyjskich w Indiach.Rozkaz to rozkaz. Tym razem jednak tęsknota za rodziną wygrała... Edward postanowił wrócić do kraju na stałę i otworzyć prywatną praktykę lekarską w rodzinnym mieście. Z takim doświadczeniem na brak klientów nie powinien narzekać. Krótko po nim do kamienicy zawitała również jego siostra, Lady Eleanor. Jej przyjazd planowany był już od dawna, ale przesunął się w czasie z racji choroby ojca... W każdym razie rodzeństwo  dotarlo całe i zdrowe i może już cieszyć się własnym towarzystwem.  Tak więc poznajcie nowych mieszkańców witoriańskiego domku - Edwarda i jego młodszą siostrę Eleanor.  (Wszystkie ubranka widoczne na zdjęciach wyszły spod mojej ręki. )

                As soon as Charlotte arrived at the Victorian house she started to complain that she missed her husband. Well, it is quite a normal thing to stay away from home for a long time when someone is an army medician serving in British colonies in India. However, this time the homesickness won and Edward returned home. He decided to open his own private office in his hometown. I am sure that with all the experience he has gained abroad  he will have a lot of clients. Few days after his arrival, Edward's sister, Lady Eleanor, came to pay a visit to him and Charlotte. She was going to arrive much earlier but their father's illness delayed the trip. Fortunately, both Edward and Eleanor have arrived sound and safe and may enjoy their company now. So... meet the new inhabitants of the Victorian dollhouse - Edward and his younger sister Eleanor. ( All the clothes in the photo have been sewn by me).

Łóżeczko dla niemowlaka. A bassinet.

         

       

          I znowu powrót do "wikliny". Chyba się już od niej nie uwolnię. W sumie to nawet nie chcę... Lubię sobie popleść od czasu do czasu. To już chyba uzależnienie. Dobrze, że mało szkodliwe. Jedyny skutek uboczny jest taki, że poświęcam temu zajęciu sporo czasu. 

          Jakiś czas temu dostałam zamówienie na kosz-łóżeczko dla niemowlaka. Miał być biały, prosty w formie i oczywiście pleciony. Wykonałam go na podstawie zdjęcia, które otrzymałam.  Skala 1:10.

          Let's welcome "wicker" again. I suppose it has become my addiction. Fortunately it is not harmful. The only bad effect is that handwaving consumes a lot of time...  Some time ago I received a custom order for a bassinet. It was supposed to be white, simple and, of course, handwoven. I got a photo of a real size bassinet as an inspiration. Scale 1:10.

Sklepik rodem z Dickensa. Dickens's Old Curiosity Shop.

           

         Już dawno nie pokazywałam wam mojego wiktoriańskiego sklepiku. Z zewnątrz wygląda tak samo jak wcześniej, ale wewnątrz trochę się zmieniło. Przybyła witrynka (z drugiej ręki) i spora ilość porcelany. Uplotłam też ławeczkę, zieloną, żeby trochę ożywiła ciemne pomieszczenie. Ławeczka została oczywiście postarzona i przybrudzona. Kto oddałby nowy  i czyściutki mebel do sklepu ze starociami?  Ciągle zastanawiam się czym zapełnić pustą półkę pod oknem. Marzą mi się ozdobne talerze... tylko jak się do nich zabrać. Zmiany również  stryszku. Swoje miejsce znalazły tu przedmioty, które wcześniej "mieszkały" w pokoiku dziecinnym w kamienicy - kufer, domek dla lalek, koń na biegunach. Będzie im tu ciepło i przytulnie. Jeśli macie pomysły na to, co jeszcze powinno znaleźć się w sklepiku, podzielcie się nimi ze mną. Potrzebuję inspiracji...

           I haven't shown you my curiosity shop for quite a long time. It hasn't changed outside but inside there are some new things to see. I have bought a display cabinet (it's new in the shop but it's a second - hand item)  and some porcelain pieces and I have made a bench. The bench is green because its role is to "liven up"the dark room. I have made it look old and a little dirty; a new and clean bench would look strange in the shop with old staff. I am still thinking what to put on the shelf by the window. I'd like some decorative plates there but... I am not able to create them by myself. 

          There have been some changes in the attic, too. Some objects from the Victorian nursery live there now. I don't need them in the dollhouse anymore but I think they look nice in the shop. Have you got any idea what I should add to the shop? I need some inspiration...

Dziecinne łóżeczka. Children's beds.

            Długo nad nimi myślałam, długo planowałam, zmieniałam koncepcję...aż w końcu usiadłam i zrobiłam. Zupełnie inne niż te, które naszkicowałam, inne niż te, które chciałam, poprostu inne. Inne... co nie znaczy, że gorsze... Po zmianie wystroju pokoju dziecinnego brakowało w nim łóżeczek dla najmniejszych dzieci. Chciałam żeby były małe, mniejsze od dostępnych w sklepach, wyglądały na wygodne i pasowały do pozostałych mebli i do epoki. Chciałam i wreszcie mam!  Zrobiłam je ze sklejki i grubej tektury, pomalowałam akrylem w kolorze biszkoptowym, tak, żeby pasowały do całości, i przyciemniłam suchymi pastelami. Nie są doskonałe, widać niedociągnięcia, bo stolarz ze mnie żaden, ale podobaja mi się bardzo, bo są takie...moje.

                 I had thought about them for a long time, I planned how to make them, I changed my plans and the general idea of them many times... then... I sat down and I made them! Different from what I wanted to make, different from what I had sketched... But different doesn't mean worse! After the refurbishment of the nursery I had no suitable beds for the smallest children to put in the room. I wanted them to be small, smaller than those available in the shops with miniatures, to seem comfortable and to consort with the rest of the furniture. Finally, I have them! I made them using some plywod and thick cardboard. Then I painted them with acrilics and dried pastels. They are not perfect, you can see some imperfections because I am surely not a good carpenter but... I do like them because they reflect me somehow. 

Zielono mi. In green.

                   

          Czasem już tak mam, że znienacka w mojej głowie rodzi się jakiś "miniaturowy pomysł". Niektóre są leniwe, chcą być dopieszczone, grzecznie czekają na realizację, ale ... zdarzają się też takie bardziej niesforne pomysły. Nie chcą czekać, nie są cierpliwe... ba! Krzyczą z całych sił i chcą jak najszybciej wydostać się na świat. Tak właśnie było w tym przypadku. Patrząc na pierwszy zielony koszyk zapragnęłam kolejnych... większych... ładniejszych... i to od razu. Kolor zielony... majówka... trawa... leśny mech...Tak! Tak! Kosz na majówkę! Taki starodawny, zapinany na skobelek... taki trochę babciny. Zmieści się do niego bochenek świeżego pachnącego chleba, ugotowane na twardo jajka, kilka pomidorów, drożdżówki z serem... zupełnie jak w dzieciństwie... Ah! Rozmarzyłam się! I w takiej właśnie atmosferze rozmarzenia powstał kosz piknikowy. Nie poprzestałam jednak na nim i marzyłam dalej... O słodkich winogronach, letnich zachodach słońca, pięknych toskańskich krajobrazach... takich z pocztówek... Jak się to skończyło? Spójrzcie.

                    There are two types of ideas for miniature objects to create that come to my mind. Some of them are lazy, like being reconsidered and improved many times, wait patiently... but... There is also the second type of ideas. They appear suddenly, out of blue. They are very impatient and don't like waiting at all. They're shouting in my head and want to get out of it immediately. Yes... The idea of the green baskets was surely very impatient. Looking at the first green basket I wanted more... more green baskets... bigger... nicer... and at once! The green colour of grass, first picnics in the month of May... Yes!!! A picnic basket! That was it! An old-fashioned one, like the one my grandmother used to have. There was enough space to put everything we needed inside it... A loaf of fresh lovely smelling bread, some hard-boiled eggs, a few tomatoes, sweet buns with white cheese... just like in my childhood. Oh! I've been lost in daydreaming! And I haven't stopped... Just look how it all finished.

Powiew wiosny. A little bit of spring.

           

           Nie wiem jak wy, ale ja chciałabym, żeby wróciła już wiosna. Mam dość siedzenia w domu i obserwowania kropli deszczu na szybach. Dość zimna, dość wilgoci, dośc nagich i smutnych drzew, dość szarości... chcę wiosny!!! Chcę kolorów! 

            A w kwestii kolorów... Jakiś czas temu kupiłam kolejną zieloną farbę akrylową. Do zakupu  zainspirowała mnie nazwa... zieleń algi... Tubka z farbą dość długo leżała w pojemniku z innymi akrylami, ale ostatnio postanowiłam, że nadszedł jej moment. Od kiedy zaczęłam robić koszyki zastanawiałam się jak wyglądałyby moje plecionki w żywych nowoczesnych kolorach. W końcu postanowiłam to sprawdzić. Zrobiłam dwa, na próbę, i nieskromnie przyznam, że podobają mi się tak bardzo, że na nich nie poprzestanę. Tylko spójrzcie. Czyż nie wprawiają was w radosny wiosenny nastrój? Fantastyczne kwiaty widoczne na zdjęciach to sprawka Ani Wybranowskiej z http://minimaniabyania.blogspot.it/

              Do you miss spring like I do? I've got enough of sitting at home and watching drops of rain on my windows... enough of cold, of humidity, of sad naked trees, enough of grayness. I want spring! I want colours!

                As far as colours are concerned, I bought a new tube of green acrilic paint some time ago. It was its name that inspired me to buy it... green of alg. The paint had to wait its turn but last week I thought that it was high time I used it. Since I started making my baskets I have wondered how they would look like in more lively colours. Finally, I decided to check it. I created two small baskets - a blue one and a green one. I won't be modest if I say I do like them! I will surely make more of them. Don't they bring some spring atmosphere into your hearts? The fantastic flowers that you can admire in the photos were made by Ania from http://minimaniabyania.blogspot.it/.

Kolekcja muszli. A collection of shells.

             

             Muszelki leżały w pudełku od lata, ale wcześniej nie miałam serca żeby się nimi zająć. Ostatnio widziałam w którymś z magazynów o wykończeniach wnętrz zdjęcie z kolekcją skrzyneczek z motylami. Dlaczego więc nie zrobić skrzyneczek z muszlami? Kolekcję postanowiłam umieścić w bibliotece. Mała i skromna, ale za to ładnie się prezentuje. Dobry początek dla wiktoriańskiego miłośnika konchiologii.

               Last summer I collected some very tiny beautiful shells. I didn;t know what to do with them, though. I dodn't want to waste them so I put them in the cupboard and kept them waiting their turn. A few days ago I saw a photo of a collection of butterflies... display crates... I used that idea to create a collection of shells. The collection has been already placed in the library. It looks really nice and I think that although it is quite a small collection it is a good start for a Victorian conchology admirer.

Przemeblowanie w pokoiku dziecinnym. The refurbished nursery.

           

           
       Pisałam niedawno, że zabrałam się za przemeblowanie w pokoiku dziecinnym. Nagle przestał mi się podobać. Był za mało wiktoriański i taki... sama nie wiem... nie w moim stylu. Nie pasował do mojej wizji domku. Chciałam uczynić go bardziej wiarygodnym i przytulnym...

           Mój plan zakładał podzielenie pokoiku na część dzienną i część sypialną. Początkowo chciałam wstawić ściankę działową, ale przy przymiarce pomieszczenia wydawały mi się zbyt ciemne. Postawiłam więc na drewniany dzielnik. Przymocowałam go tak, że w każdej chwili mogę go zdemontowac bez najmniejszych uszkodzeń ścian i sufitu. 

              Wyrzuciłam również zrobione własnoręcznie biało-niebieskie meble a w ich miejsce

wstawiłam "moje plecionki". Spora część zabawek również opuściła pokoik i przeniosła się na strych wiktoriańskiego sklepiku. Wkrótce ich miejsce zajmą nowe lalki i misie, ładniejsze mam nadzieję. Chyba z upływem czasu stałam się bardziej wybredna i na moje miniatury patrzę bardziej krytycznym okiem.

            

       Pokoik ma też nowych mieszkańców - trzy siostry. I tymczasowego gościa - hinduskiego chłopca. który miał sprzedawać gazety przed sklepikiem, ale jakoś zupełnie nie pasuje do tej roli.

             W pomieszczeniu ciągle brakuje łóżek dla najmniejszych mieszkańców, komody z przyborami toaletowymi, ekranu kominkowego i wielu innych przemiotów codziennego użytku. Mam nadzieję, że powoli uda mi się je wszystkie skompletować.

             Not so long ago I wrote that I was making some changes in the nursery. I just didn't like it anymore. It was not Victorian enough and... I'm not sure... It was not my style. It didn't correspond to the vision of my dollhouse that I have had. I decided to make it more real and more comfortable.

             My plan was to divide the room in two spaces - a day nursery and a night nursery. At first I built a dividing wall but the two rooms seemed too dark. In that way I decided to use a room separator. I made it of plywood. I didn't fix it permanently so I will be able to remove it when I get bored of it.

           

             There have been changes in the furnishings, too. There are no more white and blue pieces in the nursery. They have been replaced with my handwoven furniture. A lot of toys have been removed, too. They live in the attic of the Victorian shop now. I hope to replace them with some other toys soon... more beautiful toys. I think I have become more demanding and I am more critical with my miniatures, especially the old ones.

            The room has new inhabitants - three sisters. ANd one temporary guest...an Indian boy. He used to sell newspapers in front of the Victorian shop but he doesn't fit this role.

            In the  nursery there are still no beds for the littlest children, no chest of drawer, no jug and bowl, no fireplace screen but I hope I will provide them as soon as possible.

Przed i po...

Before and after...